Karin

Over Karin Seijdell

Deze auteur heeft nog geen informatie verstrekt.
So far Karin Seijdell has created 10 blog entries.

Vertrek Karin Seijdell

Per 1 juli zal Karin Seijdell uit dienst gaan als communicatie-en beleidsmedewerker van de VGVZ. Na ruim 5 jaar komt er daarmee een einde aan haar dienstverband met de vereniging. Karin vervulde de functie van communicatie-en beleidsmedewerker en was in de periode van januari tot oktober 2023 interim-directeur.  Zij blijft werkzaam als geestelijk verzorger en blijft daarmee ook lid van de vereniging. Op de ALV van maandag 24 juni is zij aanwezig en is er mogelijkheid om na de ALV afscheid van haar te nemen als staflid.

2024-05-30T16:22:39+02:0030 mei, 2024|

Ondersteuning bij signalen van antisemitisme

2024-05-30T16:18:45+02:0030 mei, 2024|

Overlijden Moritz Boegel

Op Goede Vrijdag, 29 maart, is onze collega Moritz Boegel overleden. Moritz werkte als geestelijk verzorger in het Amphiaziekenhuis en was nauw betrokken bij veel van onze collega’s, in andere ziekenhuizen en andere werkvelden. Moritz heeft ruim drie jaar een waardevolle bijdrage geleverd aan de zorg binnen Amphia. Hij bleef zichzelf en was daardoor bij iedereen geliefd. De VGVZ wenst zijn familie, geliefden en collega’s veel sterkte.

2024-04-29T09:39:46+02:0012 april, 2024|

VGVZ-research Award voor Niels den Toom 

Prof.dr. Hanneke Muthert van de Wetenschapscommissie van de VGVZ sprak tijdens de ALV de laudatio uit voor onderzoek van Niels den  Toom. Bij de Award hoort een oorkonde en een bedrag van 1000 euro.

Niels den Toom deed voor zijn promotie onderzoek, getiteld The Chaplain Researcher. The Perceived Impact of Participation in a Dutch Research Project on Chaplains’ Professionalism. Dit onderzoek is uitgevoerd in het kader van het Case Studies Project, waarin meer dan vijftig geestelijk verzorgers gedurende vier jaar hun eigen praktijken beschreven en in onderzoeksgemeenschappen analyseerden.

De VGVZ wenst Niels veel succes bij zijn onderzoek!

 

2023-06-28T14:28:12+02:0022 juni, 2023|

Promotie Benita Spronk

Op dinsdag 14 maart om 9.45 uur vindt in het Auditorium van de VU Universiteit de verdediging plaats van het proefschrift van Benita Spronk,  ‘Moral Case Deliberation in the face of tragedy.’

De link naar het proefschrift is:

https://www.publicatie-online.nl/publicaties/benita-spronk

De Nederlandse samenvatting geeft een indruk van waar het onderzoek over gaat.

Benita Spronk is werkzaam als geestelijk verzorger in het AMC en VUmc.

2023-03-08T11:14:21+01:008 maart, 2023|

Jaap Doolaard overleden

Op 9 februari 2023 is oud-collega Jacob Jan Arie Doolaard in het Diakonessenhuis  Utrecht op 77-jarige leeftijd overleden.

Jaap Doolaard werkte 1987-2005 in de gezondheidszorg: eerst in het Amstelveens Zonnehuis, daarna als hoofd van de Dienst Pastoraat & Geestelijke Verzorging in het VUmc. Voor en na was hij predikant: in Wildervank, en van 2005 tot zijn emeritaat in 2011 in Amstelveen. Een prachtig interview met hem staat in VN van 26 maart 2016.

Ooit beschreef Jaap in het tijdschrift Praktische Humanistiek een levensweg als de zijne: “Staande in zijn traditie, geschoold als theoloog, veelal eerst pastor geworden in de kerkelijke praktijk en komend vanuit kerk of parochie en daarheen weer terugkerend, ging hij de weg met lijdende mensen en zijn zielszorg werd wellicht als hulprijk ervaren.”

Jaap had een relativerende bescheidenheid. Tegelijk was hij zelfbewust pionier. Hij  had hart voor de geestelijke verzorging en haar emancipatie. Zijn masterpiece was de redactie van het Handboek Geestelijke Verzorging, dat in 1996 en geheel vernieuwd in 2006 èn 2009 verscheen.

Jaap liep voorop mee in de profilering van onze discipline op weg naar multi-culturele geestelijke verzorging, waarvan ik projectleider was in het UMC-Utrecht (1993-1996). Arslan Karagül werd de eerste islamitisch geestelijk verzorger: zowel in het VUmc als UMC-U.

Wat hem erg speet was, dat hij niet meer kon zingen – in de Amsterdamse  oratorium-vereniging KCOV, en in het Vocaal Theologen Ensemble. Op zijn rouwkaart staat: “… als eens mijn eigen adem stokt dan draagt mij uw muziek”.

De kerk en de theologie waren en bleven Jaap tot het laatste toe lief. Hij, een werkpaard, deed er heel veel voor. De dag vòòr zijn sterven werkte hij b.v. nog voor de Stichting Dr. O. Noordmans.

Jaap vroeg zich wel af, of er een gedroomd ongedeeld en zorgeloos professioneel bestaan zou zijn. In dat dialectische kader citeerde hij dit gedicht van Vasalis:

“In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel,
de stenen bloem van uw gelaat.
Ik kan mij niet van u bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan gij.
de oude weelden zijn voorbij
maar niets kan mij meer van u scheiden.”

Jaap leed ook lang onder de Doolaard-familiale hartproblemen. Zijn levenskaars doofde plots op 9 februari. Op 15 februari namen we afscheid van hem in de Kruiskerk van Amstelveen.

Zijn gedachtenis moge tot zegen zijn.

Ari van Buuren

IN HERINNERING JAAP DOOLAARD

Toen ik in 1991 lid werd van het algemeen bestuur van de VGVZ was Jaap Doolaard voorzitter. Daarna werd hij secretaris van het bestuur.

Het was de tijd van opbouw. De grondleggers van de vereniging hadden een stevige basis gelegd. Protestante en katholieke ziekenhuis-pastores zagen dat ze gezamenlijke belangen hadden en maakten één beroepsvereniging. Zij waren de grondleggers. Humanistische en Joodse collegae sloten zich aan. Jaap behoorde tot de tweede generatie bestuurders en voelde de intentie van de grondleggers feilloos aan. Men bouwde daarop voort door met elkaar te werken aan verdere professionalisering van het vak geestelijke verzorger. En dat bracht wel eens spanningen met zich mee. Jaap kon de spanningen relativeren en had altijd het gezamenlijk belang voor ogen. Hij werkte hard, niet alleen als voorzitter en secretaris van het algemeen bestuur, maar ook als lid van diverse commissies. Hij stimuleerde talloze belangrijke initiatieven, zoals de Beroepstandaard, Tijdschrift Geestelijke Verzorging, het opzetten van een professioneel register, de samenwerking met collegae in leger en gevangenis, het toelaten van nieuwe denominaties en vele andere zaken.

Belangrijkste spanningsveld in die dagen was de discussie over de ambtshalve kant van de geestelijke verzorger en alles wat daarmee samenhing. Ook Jaap worstelde daarmee. Hij was dominee in hart en nieren; en dat was zo vóór, tijdens en ná zijn tijd als geestelijk verzorger in de zorg. Maar hij was ook echt geestelijk verzorger die, gemotiveerd door zijn dominee zijn, met hart en ziel werkte aan de uitbouw van het vak: zorg voor zingeving voor iedereen.

Misschien was het samenstellen van het Handboek Geestelijke Verzorging in 1996 toch wel Jaaps belangrijkste VGVZ-wapenfeit. Een, dik, rijk boek waarin alle facetten van de geestelijke verzorging door vele auteurs wordt beschreven. Met dit gigantisch werk wordt Jaaps belangrijke rol binnen de VGVZ misschien ook duidelijk: hij was iemand die ruimte maakte voor ontwikkelingen. Iemand die dingen mogelijk maakte. En of het nog niet genoeg was redigeerde hij tien jaar later het Nieuw Handboek Geestelijk Verzorging. Ook het vermelden waard is, dat Jaap er voor gezorgd heeft dat de archieven van de VGVZ veilig opgeborgen werden bij het Katholiek Documentatie Centrum in Nijmegen. Andere oud bestuurders, zoals Wil Snelder en ondergetekende hebben hun persoonlijke archieven daarbij gevoegd. Daarmee is de unieke geschiedenis van de VGVZ altijd bereikbaar en te bestuderen.

Het is mooi dat de VGVZ het vele werk van Jaap heeft gehonoreerd met een erelidmaatschap in de ledenvergadering van 27 juni 2016. Hij was daar blij mee. Moge er nog vele generaties bestuurders voortbouwen op de intenties en het vele werk van Jaap Doolaard.

Roel Hekking

Bij het overlijden van Jaap Doolaard,

Jaap is een van degenen die mij in het land van de geestelijke verzorging en de VGVZ voorgingen. Zijn generatie heeft enorm veel werk verzet en Jaap was iemand die daarbinnen met een hartverwarmende combinatie van robuuste overtuigingskracht en ongeveinsde bescheidenheid een zeer betekenisvolle bijdrage heeft geleverd. Jaap kreeg dingen voor elkaar en beschouwde zijn grote bijdrage aan het vak als normaal. De bovenstaande herinneringen van Ari van Buuren en Roel Hekking getuigen van zijn verdiensten. Graag voeg ik daar nog enkele woorden aan toe die betrekking hebben op Jaaps lidmaatschap van de Werkgroep Pastoraat en Gezondheidszorg van de Protestantse Kerk in Nederland (WPGZ). Aan dit adviesorgaan van de Synode en de Dienstenorganisatie van de PKN  was Jaap vele jaren verbonden. In de jaren dat ik voorzitter was van de WPGZ (van eind 2017 tot eind 2021) maakte ik Jaap dus intensief mee. Zijn sonore stem als hij het woord nam zal mij nog lang bijblijven. Zijn rol in de WPGZ was die van historisch geheugen. Je merkte aan alles zijn grote kennis van het vak en de ontwikkelingen die de afgelopen decennia hebben plaatsgevonden. Ik was als voorzitter blij de redacteur van ‘het’ Handboek in ons midden te hebben.  Dat historisch geheugen van Jaap  was trouwens wel een geheugen dat steeds betrokken was op het heden en de toekomst. Zo was de bijdrage van Jaap aan de totstandkoming van de regeling waarbij de PKN mogelijk  heeft gemaakt een zending te verlenen aan predikanten-geestelijk verzorgers en kerkelijk werkers-geestelijk verzorgers in de eerste lijn wezenlijk. Jaap stelde kritische vragen bij de concepten die voorbijkwamen, waardoor de uiteindelijke tekst scherper werd. Daarbij stelde hij steeds de vraag naar het eigene van de geestelijke verzorging.  In een artikel over professie en ambt in Praktische Humanistiek formuleerde hij het al in 1993 zo ‘Toen ik pastor werd in de gezondheidszorg kwam ik tot de ontdekking dat de instelling niet vergelijkbaar was met de kerkelijke gemeente waarin ik had gewerkt. Veel van de vanzelfsprekendheden waren verdwenen; veel werk dat ik beschouwd had als pastoraat bleek in de instelling maatschappelijk werk, psychologie of verpleging te zijn. Ikwerd daardoor uitgedaagd me te bezinnen op het pastoraat in zijn harde kern. Er wordt ineens op je handen gekeken; wat doe je als pastor? En ook: wat doe je als geestelijk verzorger? Wat blijft er over voor jou als wij alles hebben gedaan? Wat is jouw domein?’ Jaap kon zich in die wereld van de zorg als pastor authentiek bewegen met zijn vertrouwenwekkende karakter en gevoel voor verhoudingen. De WPGZ en de PKN mogen Jaap dankbaar zijn.

Richart Huijzer

2023-02-17T12:05:27+01:0015 februari, 2023|

Terugblik op een geslaagd feest

Op vrijdag 9 september vierde de VGVZ haar 50-jarig jubileum met een feest in Fort Voordorp. Oud-collega en fotograaf Hans Dornseiffen maakte een sfeerimpressie, die later nog gedeeld zal worden. De combinatie van ongedwongen ontmoeting, muziek, eten en de playlist met muziek, gekozen door collega’s, zorgde voor een geweldige en ongedwongen sfeer.

Martin Walton raakte een gevoelige snaar met zijn poëtische impressie van de geschiedenis van ons vak. Hier kun je een impressie vinden van zijn bijdrage.

De staking van de NS zorgde voor wat turbulentie, maar uiteindelijk bleek maar weer hoe sociaal geestelijk verzorgers zijn. Velen kwamen carpoolend en maakten er zo het beste van.

2022-09-21T12:49:03+02:0021 september, 2022|

Nette Falkenburg wint VGVZ Onderzoeks Award

Op 20 juni reikte dr. Carmen Schuhmann namens de commissie Wetenschap van de VGVZ de Onderzoeks Award uit. Deze Award is een vorm van erkenning en waardering van publicaties of promoties door geestelijk verzorgers.

Dit jaar won dr. Nette Falkenburg deze Award, voor haar proefschrift Unveiling a fragile Spirituality. Experiences of connectedness in Pediatric Palliative Care.

Het proefschrift van Nette Falkenburg is in minstens drie opzichten van groot belang voor het veld van de geestelijke verzorging. In de eerste plaats geeft het inzicht in de concrete ervaringen van ouders en zorgverleners rond een bijzonder gevoelige situatie, namelijk het overlijden van een kind op de intensive care. De heftige gevoelens van ouders en de spanning tussen de hoogtechnologische omgeving enerzijds en de basale fysieke ervaringen anderzijds vragen veel van de geestelijk verzorger. De inzichten die dit proefschrift biedt zijn daarbij van groot belang.

In de tweede plaats geeft het inzicht in een in een postseculiere samenleving veel voorkomende vorm van spiritualiteit die weinig gedefinieerd is, niet altijd religieus wordt ingekleurd, maar wel diepgaand van betekenis is voor mensen. Dit inzicht helpt geestelijk verzorgers ook buiten de bestaande tradities spirituele ervaringen te herkennen en te duiden.

In de derde plaats is het proefschrift een geslaagde exercitie om de taal van theologen/religiewetenschappers en die van medici te verbinden, zodat geestelijk verzorgers, artsen en verpleegkundigen elkaar leren verstaan in het bijstaan van patiënten en ouders. Voor de professionele status en competentie van geestelijk verzorgers is dat een belangrijke bijdrage.

2022-06-22T21:21:49+02:0022 juni, 2022|

Nienke Fortuin ontvangt wetenschapsprijs

 

Dr. Nienke Fortuin, universitair docent Empirische en Praktische Religiewetenschap, ontving op maandagmiddag 4 oktober de Research Award 2021 voor haar proefschrift over de omgang van ouderen met hun naderende sterven. De prijs werd uitgereikt tijdens de jaarlijkse Algemene Ledenvergadering van de VGVZ.

Voor haar proefschrift nam Nienke Fortuin diepte-interviews af  met 26 Nederlandse ouderen en enquêtes onder 356 75-plussers om een antwoord te formuleren op de vraag hoe ouderen omgaan met hun naderende sterven. Daarbij besteedde ze aandacht aan religieuze overtuigingen en culturele narratieven over ouder worden en de dood in relatie tot medische zorgwensen. In haar onderzoek concludeert Nienke Fortuin dat ‘mensen die twijfelen over hun levensbeschouwing meer doodsangst ervaren, wat hen ertoe aanzet de dood langer te willen uitstellen middels medisch ingrijpen’ (FTR 2020). Daarnaast stelt Fortuin in haar analyse dat ouderen met een religieuze kijk op de dood de voorkeur lijken te geven aan een natuurlijke dood boven euthanasie. Culturele narratieven en persoonlijke overtuigingen blijken tot slot van invloed op de mogelijke beleving van een voortijdig ‘voltooid’ leven.

Toelichting van de jury

De prijs werd uitgereikt aan Nienke Fortuin met de volgende toelichting: ‘Het proefschrift en de afzonderlijke artikelen van Nienke Fortuin zijn van hoogwaardige kwaliteit, gepubliceerd in goede tijdschriften. Bovendien geeft de onderzoeker blijk van het beheersen van zowel kwalitatieve als kwantitatieve methoden. De relevantie van wat zij heeft onderzocht voor andere gebieden dan theologie, religiewetenschappen en geestelijke verzorging, is nog niet uitgeput: onzes inziens liggen hier – naast andere vlakken – nog mogelijkheden. We wensen de kandidaat succes en plezier toe bij haar verdere carrière en feliciteren haar met een prachtig proefschrift.’

2021-10-04T14:48:58+02:004 oktober, 2021|
Ga naar de bovenkant